Het waren twee fantastische dagen….
6 september 2024 - Platanes, Griekenland
Vrijdag 6 september 2024
Vandaag alweer de laatste dag van het tweeluik over de trip naar de zuidwesthoek van Kreta. Hadden wij gisteren nog het roze strand van Elafonisi, vandaag weer andere hoogtepunten. Gisteren avond nog heerlijk gegeten in Paleochora en uiteraard onze overnachting in Pal Beach hotel. Een bejaardvriendelijk hotel met een upgrade van onze kamer. Van een twee persoons kamer naar een kamer goed voor een verdubbeling van het aantal personen. Van de twee resterende personen hebben wij helaas geen gebruik kunnen maken maar ruim was het wel. Een badkamer met toilet met beugels en een oppervlakte waar ik gemakkelijk mijn Citigo had kunnen parkeren mist de deuropening groot genoeg was geweest. Vanmorgen als ik de eetzaal in loop moet ik wel even goed kijken of dit wel de juiste locatie is. De ruimte gevuld met te oudere jongeren knagend aan een korstje brood dan wel niet geheel geluidloos slobberen aan een bakkie koffie dan wel thee. Aan de corvee medewerker van het hotel herken ik de naam van het hotel op haar borstbatch dus het moet wel goed zijn. Het ontbijt is prima maar minder uitgebreid dan ons Marinos hotelletje. In tegenstelling tot Marinos Beach zijn hier de sneetjes brood voorgesneden. Slim bedacht want je moet er niet aan denken dat die ouwetjes met het broodmes aan de haal gaan. Dan te bedenken dat wij zelf ook tot deze leeftijdscategorie behoren. Goed Eldert moet nog even het dorp in voor postzegels voor de te versturen kaarten en twee paar witte sokken uit de supermarkt. Nog een echt bakkie koffie dan kunnen wij door naar Sougia. Een pittoresk oud vissersdorpje dat allang niet meer als zodanig wordt gebruikt. Nu een levendig toeristen dorp met fraaie hotels en gezellige eettentjes direct aan het strand gelegen. Een uur rijden volgens de receptioniste van het hotel, mits je de juiste route kiest want er zijn meerdere mogelijkheden om daar te komen. Natuurlijk kiezen wij geheel onbewust voor de andere route dan de te doen gebruikelijke route over goed begaanbare wegen. Wij volgen de witte route volgens de kaart die weliswaar wat minder snel is maar met wat meer binnendoor gaat. Een bochtige weg die vanuit zeeniveau omhoog gaat tot een hoogte van meer dan driehonderd meter. De weg wordt steiler en steiler en het aantal terugkerende bochten steeds meer. Ons karretje kraakt in haar voegen en vindt dit niet leuk en eerlijk gezegd gaat de lol er bij mij ook wel een beetje af. De afstand tussen de weg en het dal wordt steeds groter. Af en toe is de weg niet veel breder als een fietspad en het is goed dat onze Citigo een smalle wielbasis heeft. Ik moet er niet aan denken dat wij een tegenligger zouden tegenkomen want hoe gaan wij dat dan oplossen. Behoudens een aantal Feta producerende kiri kiri geiten komen wij niets tegen en krijgen wij een vrije doorgang. Na 9 km een dorpje en dan kun je afvragen wie hier in godsnaam wil wonen, maar er bewegen mensen en dan zal de weg via de andere kant wel wat beter zijn dan deze weg met de witte aanduiding op de kaart. Die gedachte blijkt juist en dan is het grootste gevaar geweken. Wel heel veel draaien en niet keren, want dan zouden wij weer terug gaan en diezelfde weg naar beneden zou wellicht nog iets spannender zijn. Sougia wordt uiteindelijk na 1.5 uur bereikt. Lekker door het fraaie vissersdorpje gewandeld over de boulevard en daar ook de lunch gebruikt op een heerlijk terras direct aan zee gelegen. Tijd om weer te vertrekken en na ongeveer drie uur rijden over meer stabielere wegen zijn wij terug bij ons hotel Marinos Beach. Wij kunnen terug zien op twee heerlijke dagen met soms ook wel spannende momenten tijdens onze trip naar de Zuidwesthoek van Kreta. In het hotel snel in het zwempak en dan direct naar de bar voor een welverdiende borrel, alvorens wij aan de cooling down beginnen. Vanavond Greek Night met uiteraard een Grieks buffet en Griekse dansers en wellicht de voetjes op de vloer huppelend op de klanken van de vrolijke Griekse dijenkletsers. Morgen veelal in het zwembad na twee vermoeiende maar fantastische dagen.
Foto’s
2 Reacties
-
Annemarie:6 september 2024Ik vraag me af of jij, van angst, de hele weg in het dashboard kastje gezeten hebt. Ik had dat namelijk wel gedaan. Of moest jij verplicht rijden? De volgende ritten zou ik de navigatie van de padvinder verstoppen, en zelf je plan trekken, want ik zie het gebeuren dat jullie boodschappen karretje niet meer naar boven gaat, maar achteruit rolt. En ik vermoed dat deze geen achteruit rij camera heeft, met alle gevolgen dan dien....Het bejaardehotel, idd het is ook jullie doelgroep, sorry mannen! Ik vraag me wel af wat jullie met de twee ontbrekende personen hadden willen doen. Je weet, ik denk in plaatjes ...dus ik zie de " oudjes" zitten hun brood zoppen in de koffie omdat het gebit het niet meer aan kan. Wel jammer dat Eldert niet zelf een dun sneetje brood kon snijden. Ik hoop dat hij er niet al te verdrietig om is! Gelukkig was er wat reuring in het dorpje en kon Eldert postzegels kopen? Je hebt er toch wel " fijne feestdagen " opgezet? Ik denk dat ze een eeuwheid onderweg zijn, of je moet er" per expres " opgezet hebben en extra bij moeten betalen. Dan die 2 paar sokken, kwamen de vorige er roze uit, omdat er een rood kledingstuk bij zat, of waren ze spontaan verdwenen? Geeft niet hoor dat overkomt mij ook! ( ze hadden wel goed gematcht met de roze zee, maar dit terzijde) Ik begrijp dat , Eldert de navigatie toch gevonden heeft, maar ik ben blij dat jullie weer veilig in het hotel zijn. Wat ik mis een foto in jullie " badpak" . Een beetje jammer!
-
Marianne:9 september 2024Geweldig verhaal
