De Heer als makelaar

Een lekker zonnetje, weinig wind en max 24 graden,  uitstekende ingrediënten voor een lekker tochie op de fiets. Mijn Giant fiets zo’n beetje uit het stenen tijdperk maar doet het nog wel zolang je maar blijft trappen. Ik ben ook zo’n beetje uit die tijd dus een prima combinatie en dat is de loop der jaren ook wel bewezen tijdens de vele fietstochten in zowel binnen- als buitenland. In ieder geval heeft het zijn beste jaren wel gehad en dat geldt natuurlijk ook voor de bestuurder van dit karretje dus tijd voor wat anders. Bovendien wil ik wel wat jonger gaan rijden. Let wel qua fiets dan….. Met de moderne technieken zijn de fietsen tegenwoordig wat verbeterd maar dat gaat niet op voor de benen die niet in die ontwikkeling zin mee gegaan. Een E-bike laat ik voor de oudere jongeren dus maar weer een karretje dat alleen door mijn onderstel in beweging komt. Mijn buurman Sandro, zelf een fanatiek fietser, werk hier in een wielerzaak dus maar eens de vraag gedropt. Een mountainbike, weliswaar niet nieuw maar in uitstekende staat. De testrit viel niet tegen alleen de banden van deze mountainbike lijken op rupsbanden en dat is nuttig als je off-road gaat maar niet voor de normale wegdek, voor je zover je hier van normaal kan praten met al die gaten in de weg. Het brede loopvlak plakt als het ware aan de weg bij iedere omwenteling en ik moet er niet aan denken dat als het straks echt warm wordt en het asfalt wat zachter wordt dat ik het hele wegdek omploeg met deze banden en zodoende een spoor van vernielingen aan de openbare weg teweeg breng. Goed dunnere bandjes, reflectortje hier en daar, pompje plus extra binnenband en zowaar een knipperlichtje voor en achter. Helaas geen bel maar voor een meerprijs van 1,50 euro een bel met discount. Off we go voor dat lekkere tochie uit de opening zin. Geen asfaltplakkers en dat scheelt aanzienlijk qua snelheid. Zo pak in een parkourtje van ongeveer 40 km in de omgeving van Ialyssos. Stukje langs het strand, richting vliegveld dan op zoek naar de wijnroute die ik na ongeveer 20 minuten op draai. Zoeken is niet echt noodzakelijk want het lijkt wel dat deze fiets voorgeprogrammeerd is en automatisch de omgeving aftast op de bewegwijzering met de naam “Wine Roads”. Het is een  beetje glooiend landschap en tijdens de klimmetjes gaan de poriën wijd open waardoor overtollig vocht gebruik op natuurlijke wijze gelijkmatig wordt afgevoerd. Het plasvocht gaat gelukkig niet via de poriën en omdat te laten afvoeren ga ik toch maar even van de fiets om het lijf ook van dat vocht te ontdoen. Alle ballast is weer overboard dus kan ik mijn weg vervolgen. Na de wijnroute lijk ik nu wel op een kerkenpad te zijn gearriveerd met om de 100 meter wel weer een ander “Godshuis” waarbij opvalt dat die religieuze gebouwen in een uitstekende staat verkeren in vergelijking met het andere veelal onafgebouwd onroerend goed in de omgeving. De Heer als makelaar boert goed en dat in schril contrast met de goedgelovigen die wekelijks hun zuurverdiende centjes kunnen inleveren als de zakjes, de mandjes en de bakjes tijdens de kerkelijke mis weer voorbij komen. Wat er allemaal niet im je opkomt tijdens zo’n fietstochie ….. Het rondje zit er bijna op en ik denk dat deze fiets wel een blijvertje is voor de komende jaren want ook deze fiets brengt mij niet op een dwaalspoor en kom ik niet veel later veilig en dus tevreden thuis.