Roze………..

Donderdag 5 september 2024

We verlaten met pijn in het hart Marinos beach voor twee dagen. Maar eerst uiteraard een fantastisch ontbijt en een laatste knuffel met Vagelina en dan kunnen wij op pad. Eerst de was ophalen bij de plaatselijke wasserette en voor 12 euro is de boel weer schoon en met uitzondering van de onderbroeken en sokken strak gestreken. Tanken en dan met ons karretje richting Chania en vervolgens naar de zuidwestkust van Kreta. Ons karrertje Skoda Citigo is de kleinste van de Skoda familie lijkt eerder op een poppenwagen. Echter alles, hoe klein ook zit er in en wij kunnen er ook bij. We verblijven twee dagen in de zuidwest hoek met een bezoek aan het roze strand en later naar ons hotelletje aan het strand in Paleochora. Even voorbij Chania na een klein uur rijden moeten wij aan de koffie. We stoppen bij een bakkerij waar ook koffie aan de man wordt gebracht. Twee Cappuccino graag en dan in het engels. “Normal or big” vraagt  de prettig ogende vrouw met fel roze lippen, rond haar mond wel te verstaan, gelijk de kleur van haar vingernagels en haar aansteker. Wat is normal vraag ik en ze zegt big is normal cause this is Greece. Doe maar normal en dan doel ik op de koffie. Glaasje water erbij en dat alles voor 4,40 euro. Wij nemen hartelijk afscheid en gaan weer door. De westkust over een lengte van slechts 50 km is bergachtig met heel veel hellingen en terugkerende bochten. Meester navigator en padvinder Eldert weet met grote precisie de meest vreemde bergweggetjes te vinden die zeker niet ongevaarlijk zijn. Onze Citigo vindt dit helemaal niet leuk en heeft de grootst mogelijke moeite de steile hellingen te overwinnen. Tijd voor lunch en dat plegen wij te doen bij Petroula’ s Orange Juice Bar. Een schitterende naam en alleen voor die naam zou je al naar binnen gaan wat ook geschiedt. Plaats delict volgt direct nadat wij uit het diepe dal zijn gekropen met ons pientere Skodatje. Uit het dal dus en dan dit uitzicht, daar is tie weer “Breathtaking”. We worden als eerste begroet door tenminste vijf volwassen honden met daar direct achteraan vier puppies. Gezellige beestenboel en zelfs binnen midden in de taverne een volgroeide oude doch nog in goede staat verkerende ezel. Als een standbeeld staat die daar in het midden van de zaak en het is dat zijn oren bewegen anders zou ik denken dat die opgezet was. Dit is toch waanzinnig en het beestenspul wordt gecompleteerd met hordes vliegen die zo’n beetje door het hele restaurant vliegen achter al die trouwe viervoeters aan. Niet zo fris allemaal maar we gaan toch maar iets bestellen en van de kaart kiezen wij de omelet speciaal en een verfrissend colaatje puur. Opvallend is dat de vliegen overal zichtbaar zijn behalve op het eten. Goed de rekening a 20 euro wordt cash voldaan en als dank daarvoor volgt nog een nipglaasje Grieks goedje van het huis. Die komt aan dus tijd om te vertrekken voordat het tweede glaasje wordt aangeboden. Het roze strand de volgende halte. Wereld beroemd en dat zullen wij nog wel zien. Druk, druk en nog eens druk met dagjesmensen die zonodig hier op het strand willen liggen. Mega parkeerplaats a 5 euro dicht bij het strand en dan naar het roze strand. Met een beetje fantasie of in ieder geval een flinke borrel op zou je denken dat het strand echt roze is. Eldert meent iets roze te hebben ontdekt aan de waterlijn. Het enige roze dat ik zie zijn de fraai zongekleurde dames in roze bikini's, dan wel door een roze zonnebril op te zetten maar dan wordt alles roze. Het is de uiterste hoek van Zuidwest Kreta en dat kan nu worden afgedaan met de twee blauwe vinkjes. Nog een uurtje naar ons hotelletje in Paleochora en daar een upgrate kamer voor drie omdat de tweepersoonskamer niet meer beschikbaar is. Geeft niet nu allebei een tweepersoonsbed dus wij klagen niet. Wandelingetje de stad in, nou ja dorp dan en echt heel erg toeristisch en toch leuk. Een restaurant aan het strand met jammergenoeg mannelijk bediening terwijl de dames alleen de menukaart mogen aanreiken. Zo ouderwets maar okay accepteren en gewoon dat drankje bestellen bij een best wel aardige ober. Jammer maar het oog wil ook wat. Op het strandterras schijf ik mijn verhaal van de dag en het slotakkoord schrijf ik op de hotelkamer na een heerlijk diner in het centrum van dit dorp. Het is een superdag geworden met fijne plaatjes en een lekker verhaal. Morgen lekker uitslapen, cooling down in zee en voor de rest terug naar een normale kleur…….