Rondje Rhodos

Het wielerseizoen is in Europa nu ook van start gegaan dus mag ik ook weer de weg op. Rondje Rhodos dan maar en dan bedoel ik Rhodos stad om mee te beginnen. Het weer is met 19 graden en weinig wind uitstekend dus dat trapt lekker weg. Ook op Rhodos deze dagen wielerkoersen dus veel ploegen op de weg met hun trainingsrondjes om het traject te verkennen. Van het wegdek zullen ze niet blij worden met al die gaten dan wel kapot gereden asfalt. Met mijn mountainbike heb ik daar niet zo veel last van maar op die dunne bandjes wordt regelmatig lek gereden. Grote en kleine groepen op de weg, mooi gesoigneerd, super strak in de kleding en dat is natuurlijk aerodynamisch en een voordeel in de wedstrijd. Ik heb zelf zo'n maatshirt dat strak om me lijf zit en aantrekken lukt nog wel maar dan als je terugkomt en uit dat shirt moet komen is altijd een gevecht. Die profs hebben natuurlijk allemaal van die strakke sixpacks lijven die fraai verpakt zijn in die plooiloze shirts en dat ziet en dan uit alsof de kleuren van het shirt op het lijf getatoeëerd zijn. In de loop der jaren hen ik een onepack ontwikkeld en dat ziet er dan ook niet uit met zo'n bollebuik waarvan de contouren nog extra versterkt worden in zo'n strak koerstruitje. In een wat ruimer shirtje lijkt het dan tenminste nog iets en kom ik ook vooruit en dat is waar het bij het fietsen om gaat. Ik hoef niet meer zo nodig maar geniet er nog wel van en zodoende blijf ik een beetje fit. Toch al aardig wat toeristen in de stad die de lente zon trotseren en de straat op gaan in zomer tenue zoals de vrij lange korte broek en T-shirt. Het zijn vooral oudere vroegboekers die voordat het zomerseizoen gaat beginnen alvast wat zonnestralen mee pikken en hopen dat de gerimpelde bleke huid een beetje zal verkleuren alvorens de terugreis te aanvaarden. Voor de Grieken is de temperatuur zo rond die 20 graden nog wat te laag die lopen nog steeds in de wintergarderobe en wachten op beter. Je voelt dat er wat staat te gebeuren, langzaam komt alles weer op gang en met name de langzame snelheid is voor die oudjes goed te behappen. Het zijn voor een groot deel mijn leeftijd genoten die, al dan niet met ouderdomsduwhulpmiddelen, in grote getale achter elkaar aansjokken. Het is zeker niet het model vakantiegangers voor Rhodos maar als de ouwetjes zich gaan melden op het eiland dan weet dat het seizoen aanstaande is. De grote schoonmaak is begonnen, hotels wordt klaargestoomd en bereiden zich voor op het geen wat komen gaat. Wie heeft als eerste het personeel op orde want dat is ieder jaar weer een gevecht om de juiste poppetjes op de juiste plaats te krijgen. Dus wat dat betreft als je in het toerisme wil werken kun je zes maanden lang makkelijk aan werk komen. Hard werken en slechte verdienste is wel een veel gehoorde klacht. Ondertussen ben ik in Rhodos stad aangekomen en is het opvallend druk, met inderdaad veel oudere jongeren maar ook jeugdige Grieken die samenscholen in het park en genieten van het fraaie lente weer. Er is ook een cruiseschip leeggeschud in de haven en dan gaan veel winkeltjes in de Oude Stad ook open. Ondanks dat het dan begin maart is waan ik me alweer een klein beetje in de vakantiesfeer. Het fietsen gaat lekker en het zonnetje doet de blanke huid van onbedekte delen van het lichaam licht kleuren. Het Griekse Nationale wielershirt is in ieder geval geen strak maatwerk en kan derhalve ook niet het ouderdoms buikje van het goede leven verhullen. Gelukkig kan ik nog steeds maatje M aan dus het valt allemaal wel mee. Ik voel me goed en laat het seizoen maar komen. Dit jaar ook weer een fraai fiets avontuur met Eldert in september en dat levert vast weer bijzondere verhalen op. Van Wenen in Ostenrijk naar  het Zwarte Woud langs de Donau. Weinig klimwerk dus maar er liggen hier genoeg pukkels als ik me zo nodig wil uitsloven op de slopende hoogtemeters. Binnenkort terug naar Azerbaijan en daar zal ik jullie in deze blog uitvoerig over informeren, als de oorlog in het midden oosten het toelaat.