De oven van Rhodos

Na een kort ritje gisteren nu maar gelijk weer op de pedalen voor een langere rit. Trainen voor het nieuwe avontuur op Kreta tussen 2 en 12 September. Dit keer niet alleen fietsen maar ook toeren met een voordelig karretje en ook een slopende tocht door een Canyon. Ons verblijf Marinos Beach Hotel in Platanes als uitvalsbasis voor mooie uitstapjes zoals Rethimnon, Chania en de mogelijkheid voor een dagtocht naar Santorini. Vanaf 2 september dagelijks een verslag van dit avontuur op deze zender. Temperatuur 35 graden en een matig windje uit het Noord Westen. Die wind heb ik dus eerst tegen en langs de kust voelt dat prettig aan. De stranden liggen vol met inmiddels goed geprepareerde goudgele lijven maar ook tomaten rood gekleurde lichaamsdelen van mensen die vanavond wel spijt hebben van de te enthousiaste zonbeleving. Voor mij factortje 50 als hitteschild ter bescherming voor de hoofdhuid en voor de resterende onbedekte delen laat ik de zon een beetje doorsudderen. Voor het vliegveld verlaat ik de kustlijn en dat scheelt direct zo'n 3 graden in mijn nadeel, warmer dus. Het is een chaos rond het luchthaventerrein met hordes nieuwe arrivals op zoek naar de zon en departures die aan de verlossende afkoeling toe zijn. Ik laat het vliegveld rechts liggen en verplaats mij verder in westelijke richting. Weg uit de drukte door het aangrenzende Paradeisi en pik daarna de wijnroute op. Een drankje waar ik op dit moment even niet aan moet denken en een goed alternatief is dan de wijnroute, die ik trouwens maar deels afleg. Ik draai van de kust af het binnenland in daar valt de wind enigszins weg en brand de zon recht in mijn gezicht. Nauwelijks tot geen beschutting hier en het voelt alsof ik door een droogtrommel fiets. Vies warm, naar, ongezond fietsweer maar gelukkig met weinig hoogtemeters. De waterkraan wordt dan gelukkig snel bereikt en dat heb ik dan ook wel zo ingepland met deze route. Polsen en enkels verkoelen en het koppie ook maar even onder de alles verfrissende waterstraal, nadat ik eerst de draadloze oren verwijderd heb. Dit is trouwens een heerlijk beschut plekje met een fraaie bomenrij en waarvan een gedeelte van de boomstammen wit zijn gekalkt. Ik heb mij ooit afgevraagd waarom dit is gedaan. Een wijs persoon, althans dat denk ik, wist mij te vertellen dat ze dat doen om de insecten te weren uit de bomen. Deze vraag is mij ook wel eens gesteld en heb heel wijselijk zonder blikken of blozen ditzelfde antwoord gegeven. Nu kan ik het bewijs laten zien, want die boomstammetjes zitten vol met dode insecten, die wellicht een poging hebben gedaan de kalkgrens te overbruggen naar de top van de bomen maar gaande weg dit met de dood hebben moeten bekopen. Ik heb geen idee in hoeverre die ongebluste kalk invloed heeft op de mens maar ik zou twee keer nadenken alvorens een boom te beklimmen waarvan de stam is bewerkt met dit witte goedje. De bewaterde lichaamsdelen maken al heel snel weer plaats voor uitwendig zweet naarmate de rit verder verloopt. Het is eigenlijk geen doen voor een blanke maar goed je rijdt een stukkie weg en dan moet je ook wel weer naar huis. Het is zinderend warm en daar komt de volgende dagen weinig verandering in. Fietsen is een heerlijk tijdverdrijf maar een verkoelend zwembad is wellicht een betere plek om deze dagen actief te zijn. Uiteindelijk weer blij dat ik gegaan ben en dat ik dit nog kan doen. Rustig peddelend door de fraaie natuur van Rhodos eiland, lekker muziekje op de draadloze oren en voor de snelle suikers van tijd tot tijd een colaatje om de spieren van energie te voorzien. Maar ik zal zeker niet klagen als het een paar graden minder warm wordt.