Laatste daggie Athene

Maandag 1 december 2025

Onze biologische klok staat blijkbaar op 8 uur en zo ook vandaag weer op die tijd uit de veren. Wederom een zonnetje dat ons verwelkomt en dan wil je zo snel mogelijk naar buiten. Wederom hetzelfde tafeltje op het zonnige terras en alleen de samenstelling van het ontbijt is ietwat afwijkend met wel als basis de omelet. Vandaag niet de ontbijt host Nadia, die heeft een vrije werkdag dus die zien we niet meer. Weer geen makkelijk daggie met de beklimming van de Lykavettos heuvel, maar eerst naar het Parlement voor de aflossing van de wacht. Het is wel een poppenkast die aflossing waarbij een militaire officier de  kleding van de jonge wachters inspecteert en speciaal aandacht heeft voor het rokje dat de mannen dragen dat even glad gestreken wordt en tot net onder het kruis hangt. De wachters kijken enigszins ongemakkelijk strak voor zich uit en laten het handgedrag waarbij alles een beetje wordt recht getrokken welgevallen. Gelet op de bolling achter het rokje waar zojuist de officier zijn goedbedoelde verplichte handelingen heeft vervuld kan ik opmaken dat zij er niet opgewonden van zijn geworden. Door dan maar naar die gevreesde Lykavettos heuvel met als eerste een gemeen stijl stuk en dan nog eens een kleine 100 traptreden. Zeker na de 21.000 stappen van gisteren voelt dit als zeer onaangenaam. We zullen doorgaan en eenmaal boven trakteer ik mezelf op een cappuccino en een watertje voor Dave dat op een heerlijk zonnig terrasje wordt genuttigd. Het kabeltreintje brengt ons nog eens 68 meter omhoog en dan is de top bereikt. Wat een waanzinnig uitzicht heb je hier als je ten miste je ogen open hebt. Het is zo'n beetje het middelpunt van Athene dus vanaf dit punt kun je echt de hele stad overzien. En het weer werkt ook echt mee want zonnetje doet wat die moet doen en de wind blijft weg. Na een 20 minuten hebben wij dit ook wel gezien en volgt er nu een makkelijke weg naar beneden, een wandeling door het park met fraaie waterpartijtjes, relaxplekken, prachtige paarse bougainville en waar vooral rust overheerst zo in het midden van die wereldstad. We gaan weer door naar het schitterende in marmer opgetrokken Panateense Stadion van Athene dat onderdak heeft verschaft aan de eerste moderne Olympische Spelen in 1896. Van hieruit terug naar het hotel, of liever gezegd de Bistro want de huur is om 11 uur deze ochtend opgezegd, de kamercode geblokkeerd, dus is de Bistro nu ons tijdelijk onderdak. Blijkbaar regelen zij ook alles voor de eigenaar van het hotel want die heb ik heel even aan de telefoon gehad, maar nooit ontmoet. Het was prima zo. De kamer was schoon, heerlijke bedden alleen de badkamer en dan met name de doucheruimte was erg smal met zo'n douchegordijn als afscheiding dat altijd naar het douchwater wordt aangezogen als je de kraan open draait, waardoor het doucheoppervlak nog smaller wordt met het gevolg dat het douchegordijn beslag legt op de bilnaad. Dan hoef ik ook niet uit te leggen waar het douchgordijn zich gaat nestelen als je andersom onder douche plaats neemt. Goed, aangekomen in de Bistro is het weer tijd voor de lunch en die wijkt niet af van de lunch dat wij daar gisteren hebben genuttigd. Wederom met ons giecheltje in de vitaminebron die zon heet. Heerlijk ook weer die schaars ingepakte benen die steeds weer ons uitzicht op de Agora verstoren. We gaan nog een laatste rondje doen. Wandelrondje doel ik hier op want er moet nog iets gekocht worden voor het thuisfront. Ook ik heb nog iets op het verlanglijstje uit de kralenshop dus nog even een lekker rondje langs de velden en keren wij om 16.45 uur terug in de Bistro voor het laatste avondmaal en uiteraard de laatste drankjes samen. Pastatje voor nieuwe koolhydraten want daar hebben wij aardig op ingeboet dit weekend met ook vandaag weer meer dan 22.000 stappen. Ook dit smaakt weer voortreffelijk en voor prijzen die ongewoon laag zijn in vergelijking zelfs met Rhodos. Daarbij ook nog 15 % korting omdat wij verblijven in Ancient Agora Plaka en dan lach je toch de ballen uit je broek. Met Christina mag ik nog op de foto voor haar en mijn nageslacht en dan is het afscheid weldra daar. Of mijn nageslacht nu wel zoveel behoefte heeft aan het We-fi moment met Christina betwijfel ik, maar dat doet er niet toe. Het is weer een leuke herinnering aan Athene. Een laatste lieve knuffel dan op zoek naar Chris de taxichauffeur ergens om de hoek voor een date naar het vliegveld. Wel wat autostanden onderweg maar toch voor 19.00 uur op het vliegveld voor mijn vlucht om 20.00 uur naar Rhodos en voor Dave om 20.50 uur terug naar de kou in Holland. Geweldig weekend dat weliswaar wat laat opgang kwam, maar dat hebben wij de uren daarna ruimschoots goed gemaakt. Een prettige reiservaring met Dave en zeker voor herhaling vatbaar.