Een fascinerende dag

Zondag 30 november 2025

Om 8.00 am reveille en het zonnetje piept door het venster. Heerlijk geslapen, dus lekker uitgerust voor een lange slopende wandeldag. Opvallend is de hoeveelheid kleding dat Dave bij zich heeft voor deze drie dagen hetgeen voor mij voldoende zou zijn voor minimaal tien dagen. Na verluidt 7 T-shirts een aantal shorts, lange broek, vest, trui en een body warmer. Dresscode voor vandaag, short en T-shirt. Na de ochtendperikelen van huishoudelijke aard en de haartjes in de stormbestendige styling poeder is het tijd voor het ontbijt dat beneden in de Bistro vanaf 8.30 am wordt geserveerd. Een tafeltje in de zon en de keuze is niet zo reuze, maar de omelet in meerdere variaties, met vier geroosterde gehalveerde witte boterhammen, inclusief aardbeien jam en lurpak botertje staat hier hoog in het vaandel en wordt gezien als een perfect ontbijt voor een fascinerende dag. Verse jus, maakt het ontbijt compleet. Dus dat. Het zonnetje brand lekker en dat is prettig want het is een druk programma dat afgewerkt moet worden. Nadia de vriendelijke goedlachse ontbijt host heeft alles goed onder controle en is student economie en bezig met haar master. Om wat centjes extra te verdienen, lees 5 euro per uur, heeft zij naast dit werk ook nog een baantje als lerares en dat alles in combinatie met haar zware opleiding. Goed dan maar eens op pad en vandaag op het programma uiteraard zou ik bijna zeggen de Akropolis met het Panthenon en Odeion van Herodes Atticus, ook wel Herodeon genoemd als eerste deel van het programma. Ben wel oud maar nog niet zo oud dat ik dit allemaal kan weten. Over al die bezienswaardigheden is genoeg gezegd, geschreven en wellicht ook gelogen en wie ben ik dan die daar aan zou twijfelen. Goed op pad dus door de smalle winkelstraatjes van Plaka naar de Akropolis. Het is zondag dus heel wat volk op de been, dan wel in de kinderwagen of rolstoel en voor de laatste twee categorieën is een bezoek aan de Akropolis geen aanrader. Wij dus wel en bij aankomst merk je direct dat het allemaal niet meer voor weinig kan. Was een bezoekje aan de Akropolis nog niet zo lang geleden nog 12,50 euro nu ben je aan de beurt voor 30 euro. Ik mag nog wel op een kinderkaartje, dan wel ouwelullen korting, omdat ik de houdbaarheid datum van 65 jaar ruimschoots heb overschreden. Voor Dave gaat er een bijzondere wereld voor hem open en het woord fascinerend wordt dan ook regelmatig gebruikt. Ik houd meer van het woord breathtaking omdat het zo lekker bekt. Het is gezellig druk met kauwgom knagende Yanken op gympen, Aziatische ogenknijpers met camera's en andersoortige toeristen waaronder wij als weinigen in T-shirt en short. We lopen elkaar allemaal in de weg, want waarom zou jij een beter plekkie hebben om dat fraaie plaatje te schieten dan ik. Wat dat betreft zijn het ook vaak respectloze horken die geen fatsoen in hun donder hebben. Het uitzicht is zoals in de titel van dit verhaal wordt genoemd en van verbluffende schoonheid. De vraag die steeds weer in je opkomt "hoe dan". Hoe hebben ze dat toch voor elkaar gekregen, meters hoge zuilen van marmer, uitgehouden stenen blokken van meters hoog en breed op elkaar te krijgen, om een bouwwerk met de precisie van een Zwitsers uurwerk zoals het Panthenon te vervaardigen. We zullen het waarschijnlijk nooit te weten komen. Na een uur houden wij de Akropolis voor gezien en gaan op pad naar een ander monument namelijk het grafteken van Philopappos op de heuvel der Muzen. Niet echt een fraai monument maar de wandeling naar de top van de Muzen heuvel is wel fraai met schitterende of wel fascinerende uitzichten en dan met name op de Akropolis. De benen doen het goed maar er zit toch wel een break aan te komen dat dan ook wel als lunchpauze kan worden betiteld. Echter we moeten nog even door want op de heuvel is geen tent te bekennen die een mogelijke versnapering kan aanbieden. Het is een mooie wandeling met onder aan de heuvel de gevangenis waar Socrates gevangen zou hebben gezeten. Dat heb ik altijd voor waar aangenomen maar vandaag krijgen wij een totaal ander verhaal te horen. Het is geen gevangenis geweest maar een badhuis waar Socrates ging badderen. De toegangsgaten in de muren zijn dicht gemaakt met tralies zodat het verhaal van een gevangenis aannemelijk zou klinken. Dit verhaal komt van het badhuis komt van een wijsneus die zich heeft verdiept in de geschiedenis en bij het badhuis zo gezegd zijn verhaal verkondigt met details die er inderdaad op wijzen dat zijn waarheid klopt. Genoeg historie en dan nu maar even op zoek op een eet etablissement en dan het liefst met zicht op nog meer schoonheid. Uiteindelijk houden wij stil bij onze Palmei Bistro en is er een tafeltje vrij in de zon. De keuze is snel gemaakt en parkeren ons zitvlak op de met kussentjes bedekte stoelen. Christina is ook weer van de partij en begroet ons blij verheugd. De lunch toch eerst maar een drankje in de smaak die Christina inmiddels al weet en wat patat en hapklare brokken vervaardigd uit een wrap die in zes stukken is gesneden. De wrap is gevuld met stukjes kalkoen wat frisse groenten en een spicy sausje. Het uitzicht is fascinerend op de fraaie Agora, maar tegelijkertijd genieten wij ook van het zogenaamde aapies kijken. Opvallend veel vrouwen en meiden met zichtbare benen als gevolg van de doorzichtige panty's waarmee deze benen zijn ingepakt. Hier kunnen die meiden nog wel onbezorgd in korte rokjes rondlopen omdat dit land nauwelijks volk uit andere landen met een vrouwonvriendelijke religie toestaat. We dwalen af maar dat mag af en toe anders wordt het zo'n saai verhaal. Een blik naar Christina en weldra is de tweede drankronde een feit. De zon is heerlijk warm en doet de blote delen kleuren en wat kun je je dan nog beter wensen als je uit Nederland komt. Een mooi drankje in de zon op een gezellig terras. Het is inmiddels 4 pm en het dagprogramma voor vandaag is ruimschoots binnen de geplande tijd gehaald. Even rusten, wellicht een uiltje scoren, dan wel ander soortige rustactiviteiten, alvorens wij weer op pad gaan voor het avond programma. 

We kleden ons wat warmer aan want de avonden worden toch wel wat fris. Het plan:  een speciaal Kerststraatje, het Syntagma plein en een vorkje prikken. De kerstsfeer is nadrukkelijk aanwezig want er wordt hier heel wat aandacht aan besteed. Ook het Syntagma plein voor het grote Parlement gebouw is fraai Kerstig aangekleed. Dan op zoek naar een eettent dat is nog niet zo eenvoudig maar we hebben eerder vandaag een plekkie gezien dat ons wel aansprak. Het restaurant heet Lyra en niet ver van het hotel. Een smal straatje met aan weerskanten tafeltjes en bovendien ook nog live muziek van Griekse makelij. Nu is dat zeker niet zaligmakend maar als je dan dat Griekse sfeertje wil opsnuiven is dit even een leuk stekkie. Even geen bier voor Dave dus samen aan de rode wijn. Een liter huiswijn voor 18 euro vinden wij een mooie prijs maar de ober zegt dat de andere wijnen veel lekkerder zijn. Nou is dat niet de beste reclame voor je eigen huiswijn en voor de andere wijnen begint een fles, inclusief wijn, bij 32 euro. Dave had zoiets, joh wij zijn geen kenners dus doe die goedkope maar, daar kunnen wij vast wel tegen. Bovendien is dat een liter terwijl bij de flessen de inhoud niet verder komt dan 750 ml. Het voedsel bestaat uit een plankje met pittig gekruide gegrilde kippenstukjes gedrenkt in knoflook, wat patat en gestoomde groente. Op het plankje na prima te eten, lekker wijntje en toch gewoon recht naar huis. Onderweg nog een waanzinnig ijsje gescoord en lekker op een bankje voor de ijssalon al scheppend dan wel likkend verorberd. We zijn dan weer vlak bij ons hotel en pakken en passant nog een echt afzakkertje in de Bistro want alleen vanuit de Bistro is het bovengelegen hotel te bereiken. Het was een vermoeiende maar FASCINERENDE dag. Om 11.17 pm sluiten wij de luiken.