De keuze is reuze

Ialyssos 27 oktober 2024

De zon is eerder wakker dan ik en dat is ook wel verklaarbaar, want de wintertijd is vannacht van start gegaan. Ik mag uitslapen terwijl de zon een uurtje eerder opkomt. Wintertijd dus en dan ook maar mijn eerste winter fietstocht. Dagelijks kom ik nog wel aan 20 km per dag maar voor zo'n geplande rit hijs ik me toch maar in een comfortabel wieleroutfit. De keuze qua wielerkleding is reuze want ik heb meer wielerkleding dan gewone kleding, dus maar weer eens een ouwetje uit de klerenkast getrokken. Vandaag een trainingsrit dat ik regelmatig doe met vooral veel klimwerk dat zo'n beetje twee derde van de totale rit in beslag neemt. Met de hoge temperaturen in de zomer gaan in no time op dezelfde klimmetjes de poriën wijdt open en zit ik niet veel later te soppen in mijn koersbroek. Nu aangenaam nazomerweer met 25 graden, nauwelijks wind, lekker muziekje op de draadloze oren en nu slechts wat zweet pareltjes op het voorhoofd die moeiteloos worden geabsorbeerd door de roze haarband. In de afdalingen gaat het soms met 80 km per uur en is het met name in de bochten oppassen geblazen want overal ligt wel zand aangezien het al maanden lang droog is. Ik steek de Road to Lindos over richting Koskinou en daar gaat het weer omhoog. Het oude pittoreske centrum ligt zo'n beetje op het hoogste bebouwde punt van Koskinou met als blikvanger de prachtige hagelwitte kerk die triomfantelijk boven het dorp uittorent en afsteekt tegen de strakblauwe lucht. De fraaie smalle straatjes, witte huisjes en de rijke roze of rode Bougainvillea Gabra dat bijna het gehele jaar in bloei staat, zorgt voor een oase van rust waar de tijd als het ware lijkt te hebben stil gestaan. Het is de moeite waard om te belijken en zeker nu tegen het eind van het seizoen als het allemaal wat rustiger wordt met de toeristen. Van boven weer naar beneden terug naar de kust en het gaat hard want het is een lange afdaling. Bijna beneden ligt het wegdek nat en als het verkeerslicht van groen af gaat wordt het even penibel. Heb nog veel vaart en ik moet in de remmen voor rood en dat gaat maar ternauwernood goed. Mijn achterwiel glijd weg en ik moet snel corrigeren en trachten voor het verkeerslicht tot stilstand te komen anders schiet ik zo de weg over met alle gevolgen van dien. Na drie pogingen remmen en loslaten kom ik vlak voor het verkeerslicht dwars over de weg tot stilstand. De eerste regen op het gortdroge asfalt maken de wegen tot ware ijsbanen en dat heb ik dus al eerder in 2013 op Kreta ervaren, waarbij ik door het gladde wegdek als gevolg van de eerste regen vreselijk onderuit ben gegaan en bijna tot op het bot ontveld ben. Het was gelukkig de ene laatste dag van mijn vakantie en al het bruinen door de Griekse zomerzon was in een schuiver over het wegdek aan de rechterkant weg gescrubd en door schaafwond rood vervangen. Goed het klimmen en dus ook het dalen is nu wel gedaan en ga ik op Rhodos stad aan. Hier lijkt het seizoen nog lang niet teneinde. Grote Cruiseschepen in de haven, drukte op de stranden en paraderende vooral oudere jongeren, die van hun AOW / Pensioen, gelet op de periode van het seizoen nog lekker voordelig naar de zon kunnen, mogelijk op zoek naar een mooi avontuur op hun oude dag. Na drie uurtjes ben ik weer thuis en geniet nog even na op een luie stoel in de Griekse nazomer zon. Laat de winter maar komen.