Hij doet het weer…

Dinsdag 3 September 2024

Vandaag de zware klimtocht naar Arkadi klooster, maar eerst een fantastisch ontbijt met uiteraard door Eldert dun gesneden lichtbruine boterhammetjes, lekker eitje, goudse kaas, ander divers broodbeleg, joghurt met vruchtjes, koffie, melk en sappies. Volgepropt rollen wij de eetzaal uit, hijsen ons in ons fiets tenue en halen de fietsen op. Klimmen dus en met een temperatuur rond 30 warmte graden gaan wij dit avontuur aan. Het vraagt om moeilijkheden als de weg vanaf het vertrek als maar omhoog gaat over een lengte van 16 kilometer. In het begin is het nog redelijk te doen maar naarmate de trip vordert wordt het als maar lastiger. Eldert de leider in het geel terwijl ik genoegen moet nemen met de Griekse blauw witte kleuren. Het eerste colaatje schuiven wij al na twee kilometer naar binnen en het gevoel zegt dat dit ene colaatje niet voldoende is met het oog op de resterende klim. Fraai is de omgeving wel maar als je dan weer naar voren kijkt is het uitzicht grijs, gelijk een muur die stijf omhoog loopt. Het wordt zwaar en mijn hart bonkt achter mijn ribbenkas als of het er uit wilt. Een weinig wind in de rug en de zon in het gezicht maakt het allemaal onhoudbaar. Het doet de onbedekte huid goudbruin kleuren en de hitte wordt eigenlijk ondragelijk. Het voelt aan als een veel te hete droogtrommel, die de kleding doet krimpen. Uiteraard krimpt onze kleding niet maar er is een onderdeel van het lichaam dat de hitte niet kan verdragen en zich volledig tot nader order terugtrekt en voorlopig buiten werking is getreden. Wacht op beter zoals de cooling down in het verkoelende water van het zwembad als deze martelgang achter de rug is. Dan zal dit orgaan in volle proportionele omvang weer beschikbaar komen voor het betere plaswerk dan wel andersoortige bezigheden. Het laatste gedeelte is 11 procent en het vele lichaamsvocht dat het lichaam verlaat zoekt de weg van de minste weerstand en dat is altijd naar beneden waardoor de schoenen weldra vol staan met overtollig zweetvocht. Ook de kleding slaat wit uit van het zout dat gelijkertijd met het vocht uit het lichaam treedt. De laatste bocht door en dan blakend in de zon het Klooster van Akadi. Een indrukwekkend oud klooster maar wij komen eigenlijk niet voor het klooster maar voor de romige joghurt met mierzoete tym honing dat vol liefde wordt bereid en geserveerd op het zonovergoten terras van een tegenover het klooster gelegen restaurant. Dit is waar wij hiervoor naar boven zijn gereden en het klooster laten wij verder in dit geval rechts liggen. Leuke fietstocht ? Nou, nee maar wel een heel bijzondere tocht met een zeer smakelijke beloning. Een inspanning die wellicht dagen voelbaar blijft in de verlamde beenspieren. De rit naar beneden is dan een verademing en op tijd de remmen inknijpen anders denderen wij zo het zwembad in van het hotel. Behoudens luchtbedden zijn alle andere vervoersmiddelen in het zwembad niet toegestaan. Lekker rusten bij het zwembad en verder helemaal niets. En kijk wie wij daar hebben ???????? Juist ja…. Hij doet het weer.