Dag drie in Athene

Woensdag 4 december 2024

Om 8.50 wakker door de wekker. Even een natte klets in mijn gezicht om echt wakker te worden en dan om 9.00 afspraak voor het ontbijt. Hetzelfde ontbijt als gisteren, qua samenstelling wel te verstaan want dat van gisteren is al genuttigd. Het eitje is wat meer gewillig bij het ontschalen al werkt nu het velletje niet lekker mee. Dat velletje moet er echt af want zo’n eitje moet naar binnen glijden. Helemaal ontvellen lukt niet en dan smaakt zo’n ei naar rubber en enigszins kokhalzend verwerk ik dit pluimvee product. Morgen maar geen ei en wordt het een sober ontbijt met twee sneetjes bruin met twee plakjes Gouda kaas en een kuipje jam in de kleur van aardbeien. Vandaag de beklimming van de Lykavittos heuvel midden in het stadsbeeld van Athene. De top steekt 277 meter boven de stad uit en daarmee is deze heuvel de hoogste van Athene en bovendien 121 hoger dan de Akropolis heuvel die slechts 156 hoog is. Dit is niet mijn wijsheid maar dat wat Internet er over schrijft. Het zonnetje doet de eerste paar uur tot ongeveer 11 uur nog mee maar dan verandert het weerbeeld en neemt de bewolking zienderogen toe. De temperatuur is prima met 16 graden en voor een klim naar bijna driehonderd meter inclusief 136 traptreden is het een prima weertje. Het uitzicht is breathtaken, (daar is tie weer) en dat zie je aan het eind van het verhaal weer terug op de foto’s. Breathtaken zo’n mooi woord en als je het drie keer achter elkaar zegt wil je geen andere beschrijving meer gebruiker voor iets dan het aanzien meer dan waard is. Mag het dan wel een heel fraaie wandeling zijn, de kuiten vinden het zeker niet prettig en protesteren naarmate de klim en zeker ook de afdaling duurt. Naar beneden is ook een dingetje natuurlijk en dat hakt er weer in op je knieën en onderrug. Ben (helaas) geen 18 meer en ouderdom komt met de nodige onhebbelijkheden en in die categorie valt ook deze missie met de beklimming en afdaling van deze Lykavittos heuvel. Terug in het hotel neem ik een hete douche zodat de spieren, maar zeker ook dit lijf, weer een beetje tot rust kunnen komen. Vanavond waarschijnlijk spaghetti met veel koolhydraten want morgen is er nog een dag met de nodige verplaatsingen te voet omdat mijn vlucht naar Rhodos pas om 17.20 op de ingekomen Aegean mobile boardingpas staat. Maar ik ben nog in Athene en ga op pad voor mijn diner wat ik heel snel vind. Afrodite een fantastische naam, godin van de liefde, werkt in een pub in het centrum. Vanavond bezoek ik de bar voor een wijntje, maar ze heeft een vrije dag vandaag. Irina is haar fraaie vervangster voor vanavond en ook met haar is het een gezellige ontmoeting. Blijkbaar openen mijn blauwe ogen deuren die voor anderen gesloten blijven. Een mooie rode en een van de house is geen slechte deal. Dus in ieder geval een plek om terug te keren. Een selfie met Irina voor het stamboek van deze tent en natuurlijk voor mijn selfie verzameling. Mooi avond afscheid van Irina en deze bar en dan home naar mijn hotel voor de laatste regels van dit verhaal van de dag. Morgen de laatste dag van mijn trip in Athene en dan back to the island Rhodes