ER-OP-EN-ER-OVER

Dinsdag 20 Augustus 2024

Ik dacht, doe eens gek en eerder dan verwacht toch maar weer in het fietstenue gehesen voor een korte maar zeer inspannende klimtocht naar Filerimos over een klimlengte van 4,2 km. De aanloop daarheen is ook ongeveer even lang en loopt vals plat omhoog. Aangezien de klim het hoofddoel is van deze middag maak ik de aanloop wat langer door een extra rondje door Ialyssos te maken, anders ben ik qua tijd sneller terug dan dat ik uiteindelijk in mijn outfit ben gehesen. Warm tot zeer warm met 34 graden en een beetje. Hoeveel dat beetje is kan ik niet meten maar schommelt tussen 0.1 en 0.9 deel van een graad en dat is dus niet veel, vandaar een beetje. Niet echt heel lekker maar ik moet wat. Bovendien veel anders kan ik niet. Fietsen dus en vandaag in de roze Giro Italia outfit en dat kleurt fraai bij mijn witte tweewieler. Voor het oog is het opvallend rustig als ik aanstalten maak om de Filerimos klim aan te gaan. Kan me voorstellen dat je nu lekker op zee dobbert dan wel  lekker met de luie achterwerk op een ligbedje aan het zwembad vertoeft met een verkoelend drankje. Een onregelmatige klim variërend van 6 tot 11 procent met het venijn net onder de top waar het de 11 procent aantikt. Een aantal terugkerende bochten, ook wel haarspeldbochten genoemd, maakt dat je wisselend profijt dan wel last van de wind hebt. Dan halverwege de klim een grote groep fietsers zo'n 50 meter voor me schat ik zo in. Als ik dichter kom krijg ik een aardig beeld van dit peloton van ongeveer 30 toerfietsers dat blijkbaar bezig is met een toertocht onder leiding van een gids. Wat bezielt die mensen om hier in die bloedhitte zo'n berg op te rijden. De eerste 6 die tevens de laatsten zijn hebben het erg zwaar en krijgen hun pedalen nauwelijks meer rond en dan moet het zwaarste gedeelte nog komen. Ik kan nog net hun hartslag niet horen maar dat moet aardig te keer gaan in die borstkassen. Het is een gemêleerd gezelschap en met name oudere jongeren bungelend in de staart van het peloton. Er-op-en-er-over, maar ik moet er niet aandenken deze tekst letterlijk in de praktijk te brengen gelet op de samenstelling van de groep. Het is een groep Ieren van de Rodos Cycling Sean Kelly Group die hier toertochten organiseert. De achterblijvers laten een behoorlijk gat vallen en ik rijd verder naar voren. Op mijn weg omhoog pik ik een aantal eenlingen op die ook niet bij machte zijn het tempo te volgen. Ik vestig me in de buik van het resterende peloton maar zie ook hier dat er gaten vallen en het peloton uit elkaar spat. Dit gezelschap, met trouwens allemaal dezelfde blauwe fietshelmen, en verder niet meer dan een T-shirt en short en vaak nog een met rugzak en dat maakt het fietsen niet echt comfortabel. Ze houden stand en het zijn dan toch over het algemeen de jongeren, zowel jongens als meiden die dus waarschijnlijk wat meer ervaring hebben. Vlak onder de top die ruim 100 meter van 11 % en ik vestig me tussen de resterende 9 koplopers weliswaar zonder blauwe helm maar met roze haarband. Dan de bocht naar links en daar vlak de berg af naar 4 % en is het nog 150 meter naar de finish. Een aantal gaat voor de eer sprinten maar daar waag ik me maar niet aan. Blijf nog wel wachten tot ook de laatste, die ik het eerste tegenkwam boven zijn. Dat gebeurt dan na ruim 30 minuten onder leiding van een tweede gids en dan moeten zij het wel heel zwaar hebben gehad, want ik kwam ze pas net over de heft tegen op een klim van 4,2 km. Meer dood dan levend vallen ze bijna van hun fiets af en ik vraag me dan af of dit dan wel zo gezond voor met name deze achterblijvers. Ik ga als eerste naar beneden, dat lijkt me het veiligst. Ik zoek het midden van de weg op want daar heb ik het meeste overzicht en in "no time" ben ik dan beneden.  Een bijzondere ervaring zo in zo'n groep maar ik ga toch liever alleen op pad.