Rondje Rhodos stad

Nog slechts een week te gaan alvorens wij het Donau avontuur gaan beleven. Een paar uur fietsen als extra training kan zeker geen kwaad. Het weer is aangenaam warm bij de aanvang van deze rit met 28 graden, wind 2 tot 3 bft en de luchtvochtigheid 54%. Per uur zal de temperatuur een graadje er boven op doen tot een maximum van 33 graden als hoogste waarde van vandaag. Vroeg op pad dus en eerst dan maar wat klimmen want dat gaan we niet doen als de 33 graden wordt bereikt. Het is allemaal weer even wennen en zoals eerder geschreven op deze zender moet je steeds meer gaan trainen om het resultaat van de vorige dag te kunnen evenaren. De jaren gaan tellen en dat mag en zolang ik me maar niet als een afgedankt wrak met een ouderdomsverplaatshulpmiddel hoeft voort te bewegen blijf ik het maar op eigen kracht proberen. Heb er nog steeds lol in en die gedachte probeer ik vast te houden als de eerste hoogte meters onder de wielen verschijnen. De berg tegen met de wind in de rug is zeker een voordeel en eigenlijk is het gewoon heel saai om te lezen voor mijn trouwe volgers. Na een paar stevige klimmetjes laat ik het klimmen voor wat het is en dender ik via de laatste afdaling Rhodos stad in. Op tijd remmen anders kun je me straks opvissen uit de Mandraki haven tussen de plezier jachten. Ik heb geen waterfiets dus zie er dan maar weer eens uit te komen. Ik ga even een drankje doen en vind een leeg bankje zodat de benen ook even languit kunnen met die verstande dat de voeten met schoeisel buiten het zitvlak zijn geplaatst. Het windje speelt met alles dat maar kan bewegen en soms ook de jurkjes dan wel rokjes doen opwaaien waardoor de benen van bil tot voet zichtbaar worden. Valt me op dat de dames in kwestie daar nagenoeg geen moeite mee hebben terwijl met name de mannelijke wederhelften alle mogelijke moeite doen om het doorgaans bedekte meerzicht voor andere niet gewenste meekijkers zo beperkt mogelijk te houden. Na het suikervolle vruchtendrankje besluit ik de oude stad maar in te duiken om nog wat leuke plaatjes te schieten. Ondanks de vele toeristen in de stad zoek ik juist de rustige plekjes op met soms heel smalle straatjes die vaak niet breder zijn als mijn stuur. Als mijn stuur past kan ik daar ook fietsen en een geruststellende bijkomstigheid is dat je in ieder geval niet kan omvallen. De wind wakkert wat verder aan als de temperatuur elke keer weer een graadje mee pikt wordt het tijd om huiswaard te gaan. Deze training zit er weer op en tot zaterdag zal ik dagelijks nog wel op de fiets zitten voor wat korte trainingsritjes. Dinsdag 8 september heb ik twee ritjes te gaan in Nederland. Enerzijds mijn huurfiets ophalen anderzijds mijn rit vanuit Maarssen naar Utrecht Centraal alwaar ik Eldert zal ontmoeten. De nachttrein zal geheel volgens de dienst regeling om 18.06 pm vertrekken en naar verwachting  rond 9.15 am de volgende dag in Wenen aankomen. Beleef dit avontuur met ons mee en volg ons op deze zender met een dagelijks verslag en de nodige foto’s.